Özgül Üstüner Coşkun yazdı: Bir şehri sevmek aşka sebep aramaktır!

Reklam!

 

 

 

İstanbul, farklı dillerde, farklı inançlarda anıları binlerce defa koynuna alır.

Tanpınar’ ın dediği gibi,
Bir şehri sevmek, Aşk’ a sebep aramaktır.
Ya da Fikret ‘ in dediği gibi,
Ey bin kocadan artakalan bive-i bakir.

Seviyorum bu şehri,
korku ile ümit arasında binlerce kez gidip geldiğim bu şehri seviyorum.
Bir uyku peşindeyim yine gece,
Sen, yağmur başımda dönüp duruyorsunuz
fikrim Temmuz, Ağustos.

Uyuyor muyum?
Yoksa rüya mı?
Kafamda korkunç bir gök gürültüsü.
John Lennon’ un tüm yaşamı boyunca anlattığı, yalancılığın rahatsız ediciliğinden kaçarken duyduğu gürültü, ciğerime doldurduğum dumanla eşsiz bir vals ediyor.
Kostantiniyye’ nin sokaklarında kimliği belirsiz çocuklar, Ali ve Ali bir de Billie Holiday.
Irkçılıktan, linçten, adaletsizlikten ve bunları savunanlardan, nefret ettiğini dünyaya haykırıyor Holiday belki de bunu söylediği tarihlerde neye işaret ettiğini bilmiyor.

Beş katlı bir aile apartmanında yaşıyoruz biz.On yedi yıldır aynı yerdeyiz.Apartmana geldigimizden bu yana birbirimizi içtenlikle kucakladigimiz bir aile oldu Öjen Teyze’yle Arekel Amca.Hiç konuşmadan sessizce anlaştığıniz insanlar vardır.Öteki’nin bir diğer ötekiyle kurduğu zımni bir antlaşma bu.Ya da başkasının gerçeğine bakarken kendi varlığını kucaklaman.Biz sarılırken hep mutlu olduk.Arekel Amca sekiz ay önce toprakla kucaklaştı.Onun hastalık sürecinde birlikte çok ağladık çok güldük.Herkesin çekildiği sularda, bedenin ve bilincin çekilme yolunda birbirimizi yalnız bırakmadık.

Öjen Teyze, Arakel Amca’dan sonra kendisine güç veren şeyin ne olduğunu uzun süre sorguladı.Sonra kayıp giden simayı fotograflarla evin her yanına yerleştirdi.Her hafta benden edebi bir dergi, bir kitap istedi.Hayatin ritmini yazında buldu ve torunu Letis’ te.

Sekiz ay sonra ilk defa bugün bir kahve içebildik.Öjen Teyze kapısından geçerken beni içeri çağırdı.Gel, dedi seni görmek istiyorum.Belli ki uçurumu bitmişti, umudu kollayan başka bir güzelliğe sığınmıştı.Bugün dedim, Ali’nin toprağa düştüğü gün.Biliyorum, dedi nicesi gibi…

Özre muhtaç ne kadar çok insan var, dedi
Sustum
Sustuk!

Buralardan özlemle
Bu gece de sevgimdesiniz..