banner55

Nereye gitsek peşimizi bırakmayan gerçeklik

Her yerde müthiş bir sömürü her yerde işçi üzerinden zengin olma çabası var ve işçi bundan kaçamıyor.

Mektup 14.03.2021, 10:03
16
Nereye gitsek peşimizi bırakmayan gerçeklik

Her yerde müthiş bir sömürü her yerde işçi üzerinden zengin olma çabası var ve işçi bundan kaçamıyor.

Ekmek ve Gül Mevhibe AKDENİZ // İstanbul

Merhabalar ben 46 yaşında bir işçiyim. Pandeminin ilan edilmesi ile birlikte işyerlerimizde zorlu bir sürece girdik. İlk dönemeçte Sağlık Bakanının “Kişilerin hasta ise kalabalık ortamlara girerken maske takması önerilmektedir. Bunun dışında ayrıca maske kullanılmasının gerekli olmadığını özellikle ifade etmek istiyorum" dediği bir dönem vardı, o dönemlerde yani Mart sonuna doğru ben koronavirüs oldum. 14 gün kadar evde kaldım, işe döndükten sonra sıkıntılı bir dönem başladı.
İşyerimizde mobbing başladı, küçük bir yer, 8 kişi çalışıyoruz. 6 Kasım 2020’de benim korona olduğumu ve gidip test yapmam gerektiğini söylediler, oysaki sadece ameliyat sonrası rahatsızlığım yüzünden stresli ve ağrılıydı. İşverenim de gidip test yaptırmamı isteyince hastaneye gittim. Yaklaşık olarak 4 buçuk saat kadar bekledim, sıra bana geldiğinde doktor beş günlük rapor yazdı. Ben işverenimi bilgilendirdim. Önce bir problem olmadığını, gelirken raporu getirmem gerektiğini söyledi ama sabahında bir mesaj aldım: “İşyerindeki müdürümüz, patronumuz raporu tanımıyor gelip çalışacaksan çalışacaksın yoksa gelme” diye. Bu mobbingden artık yorulmuştum, haklarımı alıp ayrıldım işyerinden.

Yaklaşık 4 aydan fazla işsiz kaldım, 46 yaşındayım ve gerçekten çok fazla iş görüşmesi yaptım. Artık iş görüşmesi yapmaya bile korkar oldum çünkü yaş barajı en fazla 33 veya 40. Peki biz 58 yaşında emekliliği hak edeceksek ve iş bulamıyorsak emeklilik nasıl gerçekleşecek? Kadını istihdamdan uzaklaştırmak mı hedef? Kiracıyım, öğrencim var, tek başıma hayat mücadelesi veriyorum. Ama işsizlik bende oldukça derin bir üzüntü ve strese neden oldu. Kaygılarım çok şiddetli. Zaten çalışırken de yetişemiyorduk, şimdi hepten sıkıntılı bir sürece girdik. Ben çocuğumla birlikte ayakta kalma mücadelesi veriyorum ve bunu sonuna kadar yapacağım. Bu cendereden kurtulmanın tek yolunun da örgütlü mücadeleden geçmek olduğunu biliyorum, umutsuz değilim ve sonuna kadar kızım için, yaşamak için mücadele vereceğim.

Ben iş bulamayınca böyle çeper çevre benim için iş bakmaya başladı. Bir sanayi sitesinde bir kadayıf üretim yerinde iş başı yaptım fakat ilk gündeki gözlemlerimden bahsedeceğim. Atölyede ilk gün hep ayakta çalışmaktan çok yorulmuştum. İşverenin işçilere karşı çirkin konuşmaları oluyordu ancak işi öğrenmeye çalıştığım için ilk günlerde bu davranışlarına karşı sessizdim, adapte olmaya çalışıyordum. Ahmet diye bir genç vardı 16 yaşlarında, öğleden sonra makinenin başından bağırarak geldi: Çocuk ellerini makineye kaptırmış, acilen doktora götürdüler çünkü kan kaybediyordu. Çocuğu Gazi Hastanesi’ne götürdüler ve iş kazası şeklinde kaydettirmediler çocuğun yaralanmasını.

Çalışma yoğunluğu da güvencesizlik kadar ağır. Mobbing bu iş yerinde de peşimi bırakmadı. Sürekli daha çok ürün çıkarmamız için baskı altındayız. Daha ilk haftadan parmaklarım şişti, boynumda ve omuzlarımda ağrı başladı. İşten sonra kolumu kaldıramaz hale geliyorum. Ama bir tek ben böyle değilim, eski elemanlarda da bu durum var. 7’de mesainin bitmesi gerekiyor ama ürünün bitmesi gerektiği için çıkamıyoruz. Mesai ücreti almadan ürün bitene kadar zorunlu olarak çalışmaya devam etmemiz gerekiyor. İşveren bizim giriş çıkış saatlerimizi dakikasına kadar hesaplarken biz ona 2 saatimizi daha ücretini almadan veriyoruz.

Çalışma koşullarına vücudum daha fazla dayanamayınca aradım arkadaşları “Ben devam edemeyeceğim artık” diye ve oradan ayrılmak zorunda kaldım, bu ağrıların, parmaklarımın şişliğinin inmesi yaklaşık 4 gün sürdü. Sigortalı olup asgari ücret alacağım söylenmişti ama be çalışırken herhangi bir evrak teslimi veya benzeri hiçbir şey olmadı. Orada çalışan diğer kadın işçi arkadaşlar da iki aydır sigortalı yapılacağını ama yapılmadıklarını söylüyorlardı. Yani her yerde müthiş bir sömürü her yerde işçi üzerinden zengin olma çabası var ve işçi bundan kaçamıyor, nereye gitsek mobbing de sömürü de güvencesizlik de peşimizde.

Yorumlar (0)
30
açık
Günün Anketi Tümü
Sitemizi nasıl buldunuz?
Sitemizi nasıl buldunuz?
Puan Durumu
Takımlar O P
1. Beşiktaş 40 84
2. Galatasaray 40 84
3. Fenerbahçe 40 82
4. Trabzonspor 40 71
5. Sivasspor 40 65
6. Hatayspor 40 61
7. Alanyaspor 40 60
8. Karagümrük 40 60
9. Gaziantep FK 40 58
10. Göztepe 40 51
11. Konyaspor 40 50
12. Başakşehir 40 48
13. Rizespor 40 48
14. Kasımpaşa 40 46
15. Malatyaspor 40 45
16. Antalyaspor 40 44
17. Kayserispor 40 41
18. Erzurumspor 40 40
19. Ankaragücü 40 38
20. Gençlerbirliği 40 38
21. Denizlispor 40 28
Takımlar O P
1. Adana Demirspor 34 70
2. Giresunspor 34 70
3. Samsunspor 34 70
4. İstanbulspor 34 64
5. Altay 34 63
6. Altınordu 34 60
7. Ankara Keçiörengücü 34 58
8. Ümraniye 34 51
9. Tuzlaspor 34 47
10. Bursaspor 34 46
11. Bandırmaspor 34 42
12. Boluspor 34 42
13. Balıkesirspor 34 35
14. Adanaspor 34 34
15. Menemenspor 34 34
16. Akhisar Bld.Spor 34 30
17. Ankaraspor 34 26
18. Eskişehirspor 34 8
Takımlar O P
1. Man City 38 86
2. M. United 38 74
3. Liverpool 38 69
4. Chelsea 38 67
5. Leicester City 38 66
6. West Ham 38 65
7. Tottenham 38 62
8. Arsenal 38 61
9. Leeds United 38 59
10. Everton 38 59
11. Aston Villa 38 55
12. Newcastle 38 45
13. Wolverhampton 38 45
14. Crystal Palace 38 44
15. Southampton 38 43
16. Brighton 38 41
17. Burnley 38 39
18. Fulham 38 28
19. West Bromwich 38 26
20. Sheffield United 38 23
Takımlar O P
1. Atletico Madrid 38 86
2. Real Madrid 38 84
3. Barcelona 38 79
4. Sevilla 38 77
5. Real Sociedad 38 62
6. Real Betis 38 61
7. Villarreal 38 58
8. Celta de Vigo 38 53
9. Granada 38 46
10. Athletic Bilbao 38 46
11. Osasuna 38 44
12. Cádiz 38 44
13. Valencia 38 43
14. Levante 38 41
15. Getafe 38 38
16. Deportivo Alaves 38 38
17. Elche 38 36
18. Huesca 38 34
19. Real Valladolid 38 31
20. Eibar 38 30
Günün Karikatürü Tümü
banner56